Wznowienie działalności bloga...

 Witamy serdecznie. Informujemy, że nasz blog wznawia działalność. Od tej chwili będziemy zamieszczać tu na bieżąco ciekawe i ważne informacje. Zapraszamy do lektury. 

Podziękowania

Szanowni Rodzice,

Pragniemy poinformować, że zakończyliśmy akcję zbierania darów dla potrzebującej rodziny.
Jako Społeczność Szkolna pragniemy wyrazić naszą wdzięczność za pomoc oraz ogromne wsparcie z Państwa strony.
Dziękujemy serdecznie za zaangażowanie i życzliwość. Jak zawsze możemy liczyć na Państwa pomoc.

Pozdrawiamy serdecznie
Katarzyna Zajdel
Agnieszka Ziębicka
Anna Kogut

Warto przeczytać...

Drodzy rodzice!
Proponuję przeczytać ten krótki, ale jakże ciekawy i pouczający artykuł.
https://www.edunews.pl/edukacja-i-rodzice/rady-i-inspiracje/3974-wychowaj-moje-dziecko

Wskazówki dla rodziców

WSKAZÓWKI DLA RODZICÓW:

Drogi Rodzicu!

- nie mów źle o szkole i nauczycielach przy dziecku,

- problemy szkolne dziecka rozwiązuj zachowując drogę służbową:

a) kontakt z wychowawcą lub nauczycielem uczącym, b)pedagogiem szkolnym,

c) dyrektorem.

Jak pomóc dziecku?

1. Przygotuj z dzieckiem plan lekcji z wyraźnie zaznaczonymi numerami sal.

2. We wrześniu poproś dziecko o sporządzenie listy uczących je nauczycieli

3. Powiadom wychowawcę o szczególnych zaleceniach wobec dziecka ( np. ze względu na stan zdrowia).

4. Od początku zwracaj uwagę, aby dziecko zapisywało, co ma zadane- pisemnie i ustnie;

5. Nie utożsamiaj dziecka z oceną. Zwracaj raczej uwagę na umiejętności zdobywania wiedzy i wykorzystywania jej; radzenia sobie w sytuacjach problemowych.

6. Ustal z dzieckiem, że odrabia lekcje tego dnia, kiedy są zadane.

 7. Chwal dziecko za postępy- nie za oceny.

8. Pozwalaj na wspólne z kolegami odrabianie lekcji, ale kontroluj je.

9. Pozwól na odrabianie lekcji zaczynając od tych przedmiotów, które lubi.

10. Zapewnij dziecku przy pracy umysłowej bezwzględny spokój oraz odpowiednie miejsce do nauki.

11. Pomóż mu w organizacji czasu wolnego- nuda to największy wróg.

12. Współpracuj z wychowawcą i nauczycielami uczącymi Twoje dziecko

13. Korzystaj z oferowanej Ci przez nauczycieli, pedagoga pomocy.

16. Interesuj się postępami dziecka w nauce i zachowaniu przychodząc na konsultacje i zebrania.

Zagrożenia cyberprzestrzeni

Prezentacja multimedialna dla rodziców.
https://drive.google.com/file/d/0B_znyKRJ0EQ6RXUxalR0Ql9pMXc/view?usp=sharing

Zagrożenia w Internecie

Niebezpieczne gry komputerowe, w których stosuje się przemoc, wulgaryzm, brutalność, magię, podteksty erotyczne.

MANHUNT 1 i 2 - Dziecko-gracz jako wyjątkowy morderca. Manhunt 2 to wyjątkowo brutalna, w niezwykle naturalistyczny sposób przedstawia liczne zbrodnie, które są w niej kluczem do sukcesu. Grafika jest mroczna, klimat gry oscyluje wokół nieustannego zagrożenia, niepewności czy też najzwyklejszego panicznego strachu.

F.E.A.R. - Dziecko-gracz jako komandos o nadprzyrodzonych zdolnościach. W grze pojawia się wiele drastycznych scen, widoki szkieletów, poszarpanych zwłok ludzkich. Generalnie ideą całej gry jest wystraszenie grającego, poprzez oddziaływanie na jego podświadomość oraz wyzwalanie natychmiastowej walki. W gruncie rzeczy żołnierze FEAR to zwykli zabójcy.

RESIDENT EVIL (CAŁA SERIA) - gry z gatunku survival horror. Bohater (gracz) trafia do pewnej wsi, opanowanej przez mutanty, zombie i inne przerażające stworzenia. Jedyną formą sukcesu jest zabicie przeciwnika. Dziecko znajduje w niej wiele brutalnych scen eliminacji każdego napotkanego wroga. Chociaż gra jest adresowana do dorosłych graczy, często sięgają po nią dzieci.

GTA (cała seria) - Cała gra opiera się na gloryfikacji przemocy i zbrodni, gdzie użytkownik nabiera przekonania, iż  przemoc i brutalność pomagają w zdobyciu autorytetu i władzy. W grze użytkownicy mogą pozbyć się wszelkich ograniczeń moralnych i prawnych, a następnie jako część wielkiej machiny przestępczej grabić, kraść oraz w razie potrzeby zabijać. Oprócz tego gra mocno nasycona scenami erotycznymi (szczególnie GTA V)

POSTAL - bohater wciela się z rolę psychopaty. Należy do najbardziej kontrowersyjnych gier akcji – jej sprzedaży zakazano oficjalnie w wielu krajach. Program stał się znany przede wszystkim dzięki przeładowanej sadystyczną brutalnością formule zabawy. Likwidacja ofiar odbywa się przy pomocy dziewięciu śmiercionośnych narzędzi o charakterze wybitnie niszczycielskim (granaty, pistolet maszynowy, strzelba, karabin szturmowy, miny, butelki z benzyną, wyrzutnia rakiet, granatnik napalmowy i miotacz płomieni). Zabijanie przeobrażono w zabawę oraz pole wielkiej satysfakcji, gdzie o śmierci napotkanej osoby decyduje kaprys gracza.

HITMAN - Dziecko-gracz jako nieśmiertelny bohater. Główny bohater gry to agent 047 „wyhodowany” morderca. Gracz wciela się w postać seryjnego mordercy, który umie rozwiązywać napotkane problemy tylko przez zabijanie. Jego zadaniem jest bezszelestne, perfekcyjnie zaplanowane prowadzenie egzekucji kolejnych ofiar oraz maskowanie po sobie śladów.

OJCIEC CHRZESTNY - Gra opowiada o najsłynniejszej rodzinie mafijnej w Stanach Zjednoczonych. Jeśli gracz się wykaże swoimi zdolnościami ma szansę na zawodowy awans w przestępczej hierarchii i zyskuje należyty respekt. Może zdobywać kolejne szczeble kariery tylko poprzez czyny przestępcze i „dyplomację”. Grę tą można uznać za doskonały podręcznik pt. „Jak zostać doskonałym gangsterem?”. Gra wprowadza równoznaczność pomiędzy sukcesem a zbrodnią. Jej mottem mogą być słowa: „Im bardziej jesteś bezwzględny tym szybciej będziesz awansował”.

DOOM (cała seria)- Dziecko-gracz jako żołnierz-bohater. Bohater gry, którym sterujemy, jest nowo przybyłym na planetę marines,  rozpoczynającym  swą służbę dla korporacji. Bohater rozpoczyna śmiertelną walkę z licznymi demonami opanowującymi marsjańską bazę. Pod pozorem bohaterstwa kreuje wizerunek brutalnego wojownika, dla którego zabijanie staje się jedynym sposobem funkcjonowania i osiągania celu. Z obrazu śmierci uczyniono w grze kolorowe widowisko.

COUNTER STRIKE (CS) - Dziecko-gracz jako członek antyterrorystycznego zespołu lub… terrorysta. Gra oparta na wspólnym działaniu drużyny, a nie pojedynczego gracza. Cele drużyn są zawsze sprzeczne ze sobą - jeżeli terroryści mają wysadzić jakiś obiekt, antyterroryści mają nie dopuścić do tego, oraz odwrotnie - jeżeli antyterroryści mają uwolnić zakładników, terroryści mają im to uniemożliwić. Drużyna, która zdoła osiągnąć swój cel, albo zabije wszystkich przeciwników z drugiej grupy, wygrywa rundę. Przemoc w dużym stopniu stanowi o sensie gry. Gra potrafi przykuć gracza na długie godziny. Poprzez zmienność ról, zamazana została całkowicie granica między tym co dobre, a tym co złe.

THE DARKNESS - Mafijne porachunki, nocne życie Nowego Jorku, pożeranie serc, strzelaniny, wybuchy... Wszystko to możemy znaleźć w grze The Darkness. Wcielamy się w postać Jackiego Estacado - sieroty przygarniętego przez nowojorskiego mafijnego bossa i wychowanego na bardzo skutecznego zabójcę. Główny bohater przeistacza się w demona o ludzkim ciele, który żywi się sercami zabitych wrogów. Ponadto zyskuje magiczne moce, które ułatwiają mu zadanie w krwawej rzeźni.

THE PUNISHER - Gracz otrzymuje do dyspozycji pokaźny arsenał broni, który można – w zależności od naszych potrzeb – nieustannie modernizować. Duża dawka przemocy, mroczna i sugestywna grafika wydatnie przedstawia przerażający klimat brudnych ulic, plugawych bandytów, czy też naturalistycznych migawek z notorycznych egzekucji. Tytułowy bohater to pogromca działający w akcie zemsty za zabicie jego rodziny i morduje w bezwzględny sposób wszystkich złoczyńców, którzy staną mu na drodze.

CALL OF DUTY - Cóż nie pokazuje okrucieństwa, terroru, bezprawia i oszustwa politycznego lepiej niż wojna? Czym byłaby historia bez konfliktów zbrojnych…? Druga wojna światowa ujawniła do czego tak naprawdę zdolni są ludzie; humanitaryzm zsunął się w czeluście podświadomości ludzkiej. Kobiety, dzieci, młodzież, starcy, inteligencja – co za różnica? Wszyscy skończyli tak samo….Wiele było gier próbujących oddać, choć namiastkę tego, co wyrządziła ludziom ta wojna. Jednak żadna nie pokazała tego w taki sposób jak Call of Duty.

FALLOUT - Jest to gra typu RPG. Bohater tej gry wciela się w mieszkańca wioski oznaczonej numerem 13. Trafia do nierealnego świata, w którym przyjdzie się mu zmierzyć z licznymi wrogami, w tym monstrualnymi postaciami rodem z fantastycznych filmów. Świat jego walki to postnuklearna ruina. Dziecko-gracz prowadzi niebezpieczną misję skierowana na penetrację wrogiego świata, wykradanie artefaktów (magicznych przedmiotów) oraz zabijanie wyznaczonych wrogów. W wyniku skażonego środowiska ma do czynienia ze zdeformowanymi biologicznie stworami. I znowu zabijanie, destrukcja i walka są jedynymi sposobami na przetrwanie.

CARMAGEDDON 2 - Dziecko-gracz-kierowca-zabójca. To gra, która przeszła do historii dzięki ogromnej popularności i brutalności. Zwykłe wyścigi samochodowe, mimo że są sportem ekscytującym i niebezpiecznym, nie dają graczom naprawdę tego czego oczekują. Tym, co w grze jest szczególnie niebezpieczne, to bezkarne zabijanie pieszych i innych kierowców oraz zamienianie drogi w pasmo zbrodni, ubranej w szaty „dobrej zabawy”.

PROGRAMY, KTÓRE POMAGAJĄ ZABEZPIECZYĆ I KONTROLOWAĆ KOMPUTER:

Beniamin http://beniamin.pl

 możliwe ustawienie funkcji blokujących dostęp do stron, monitoruje strony, blokuje dostęp do plików i ogranicza ściąganie plików, ogranicza ilość reklam.

Weblock – filtrowanie treści w sieci http://www.weblock.pl

Umożliwia zabezpieczenie komputera przed zagrożeniami w sieci,  chroni dziecko przed zagrożeniami z Internetu,  uniemożliwia dostęp do stron z pornografią i przemocą, możliwość blokowania stron www o treści erotycznej i pornograficznej, kontrola komunikatorów, kontrola poczty, blokuje komunikatory, ograniczenie lub ustawienie czasu dostępu do Internetu,  chroni wszystkie konta użytkowników.

Bezpieczne i ciekawe strony dla dzieci oferuje serwis sieciaki.pl : uczy korzystać z Internetu, wskazuje na niebezpieczeństwa grożące w sieci.

Do przemyślenia....

Apel Twojego dziecka

• Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony.
• Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję - poczucia bezpieczeństwa.
• Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w  ogóle możliwe.
• Nie rób ze mnie większego dziecka, niż jestem. To sprawia, że przyjmuje postawę głupio dorosłą.
• Nie zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. O wiele bardziej przejmuję się tym, co mówisz, jeśli rozmawiamy w cztery oczy.
• Nie wmawiaj mi, że błędy, które popełniam, są grzechem. To zagraża mojemu poczuciu wartości.
• Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.
• Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że cię nienawidzę. To nie ty jesteś moim wrogiem, lecz twoja miażdżąca przewaga.
• Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć twoją uwagę.
• Nie zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed tobą bronić i robię się głuchy.
• Nie dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie tłamszony, kiedy nic z tego wszystkiego nie wychodzi.
• Nie zapominaj, że jeszcze trudno mi jest precyzyjnie wyrazić myśli. To, dlatego nie zawsze się rozumiemy.
• Nie sprawdzaj z uporem maniaka mojej uczciwości. Zbyt łatwo strach zmusza mnie do kłamstwa.
• Nie bądź niekonsekwentny. To mnie ogłupia i wtedy tracę całą moją wiarę w ciebie.
• Nie odtrącaj mnie, gdy dręczę cię pytaniami. Może się wkrótce okazać, że zamiast prosić cię o wyjaśnienia, poszukam ich gdzie indziej.
• Nie wmawiaj mi, że moje lęki są głupie. One po prostu są.
• Nie rób z siebie nieskazitelnego ideału. Prawda na twój temat byłaby w przyszłości nie do zniesienia. Nie wyobrażaj sobie, iż przepraszając mnie stracisz autorytet. Za uczciwą grę umiem podziękować miłością, o takiej nawet ci się nie śniło.
• Nie zapominaj, że uwielbiam wszelkiego rodzaju eksperymenty. To po prostu mój sposób na życie, więc przymknij na to oczy.
• Nie bądź ślepy i przyznaj, że ja też rosnę. Wiem, jak trudno dotrzymać mi kroku w tym galopie, ale zrób, co możesz, żeby nam się to udało.
• Nie bój się miłości. Nigdy.

 

Autor: Janusz Korczak

pedagog, pediatra, pisarz,

prekursor walki o prawa dziecka